مكتوب 70 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى الإخوان الإلهيّين حَرَّسَهم اللَّه تعالى بعينه التي لاتَنام . آفتاب عذاب و سايهء رحمت امّا بعد ؛ هركس كه در سلوك راه خداى تعالى تقاعد كند و تكاسل ورزد ستم بر خود كرده باشد ، براى آن كه جز سايهء خداى تعالى سايه‌اى نيست كه از آفتاب عذاب كه صورت قهر ذىالجلال است و تابيده و خواهد تابيد ، در آن گريزد . پس هركس كه در آن سايه نگريزد و امر « فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ » « 1 » به امتثال مقرون ندارد خود را طعمه عُقاب عِقاب و مَصَبّ « 2 » سوط « 3 » عذاب ساخته باشد ، « أَوْلى لَكَ فَأَوْلى ثُمَّ أَوْلى لَكَ فَأَوْلى » . « 4 » و عجب‌تر آن كه ابليس - لَعَنه‌اللَّه - آدمى را عشوه دهد و گويد : اين عذاب از تطاول « 5 » روزگارى خواهد بود ، حاليا انديشه نقد مىبايد كردن . و اين غلطى بيّن است . چه عذاب حالى واقع است و بعد از اين نيز واقع خواهد شدن ، آن نيست كه منحصر است در آتى . امّا ديدهء آدمى كور

--> ( 1 ) . پس به سوى خدا بگريزيد ، كه من از سوى او براى شما بيم‌دهنده‌اى آشكارم . سورهء ذاريات ، آيهء 50 . ( 2 ) . مَصَبّ : جاى فرود آمدن . ( 3 ) . سوط : تازيانه . ( 4 ) . ( با اين اعمال ) عذاب الهى براى تو شايسته‌تر است ، شايسته‌تر ! سپس عذاب الهى براى تو شايسته‌تر است ، شايسته‌تر ! سورهء قيامة ، آيهء 34 و 35 . ( 5 ) . م 4278 : اين عذاب بعد از تطاول .